บันทึกการเรียนครั้งที่ 3

วันพุธที่ 25 มกราคม 2560

เนื้อหาการเรียนการสอน

ประเภทของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

4. เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา

    (Children with Speech and Language Disorders)

    เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูด

    หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องซึ่งเกิดจากการพูดผิดปกติ ในด้านความชัดเจนในการปรับปรุง

แต่งระดับและคุณภาพของเสียง จังหวะและขั้นตอนของเสียงพูด

    1. ความบกพร่องในด้านการปรุงเสียง (Articulator Disorders)

•  เสียงบางส่วนของคำขาดหายไป "ความ" เป็น "คาม"

•  ออกเสียงของตัวอื่นแทนตัวที่ถูกต้อง "กิน" "จิน"  กวาด ฟาด

•  เพิ่มเสียงที่ไม่ใช่เสียงที่ถูกต้องลงไปด้วย "หกล้ม" เป็น "หก-กะ-ล้ม"

•  เสียงเพี้ยนหรือแปล่ง "แล้ว" เป็น "แล่ว"

    2. ความบกพร่องของจังหวะและขั้นตอนของเสียงพูด (speech Flow Disorders)

• พูดไม่ถูกตามลำดับขั้นตอน ไม่เป็นไปตามโครงสร้างของภาษา

• การเว้นวรรคตอนไม่ถูกต้อง

• อัตราการพูดเร็วหรือช้าเกินไป

• จังหวะของเสียงพูดผิดปกติ

• เสียงพูดขาดความต่อเนื่อง สละสลวย

    3. ความบกพร่องของเสียงพูด (Voice Disorders)
        ความบกพร่องของระดับเสียง

• เสียงดังหรือค่อยเกินไป

• คุณภาพของเสียงไม่ดี

     ความบกพร่องทางภาษา
     หมายถึง การขาดความสามารถที่จะเข้าใจความหมายของคำพูด และ/หรือไม่สามารถ

แสดงความคิดออกมาเป็นถ้อยคำได้

      1. การพัฒนาการทางภาษาช้ากว่าวัย (Delayed Language)  

  •  มีความยากลำบากในการใช้ภาษา

  •  มีความผิดปกติของไวยากรณ์และโครงสร้างของประโยค

  •  ไม่สามารถสร้างประโยคได้

  •  มีความบกพร่องทางเชาว์ปัญญา อารมณ์ สมองผิดปกติ

  •  ภาษาที่ใช้เป็นภาษาห้วน ๆ

       2. ความผิดปกติทางการพูดและภาษาอันเนื่องมาจากพยาธิสภาพที่สมอง 

           โดยทั่วไปเรียกว่า Dysphasia หรือ aphasia

  •  อ่านไม่ออก (alexia)

  •  เขียนไม่ได้ (agraphia )

  •  สะกดคำไม่ได้

  •  ใช้ภาษาสับสนยุ่งเหยิง

  •  จำคำหรือประโยคไม่ได้

  •  ไม่เข้าใจคำสั่ง

  •  พูดตามหรือบอกชื่อสิ่งของไม่ได้

  Gerstmann’s syndrome

  • ไม่รู้ชื่อนิ้ว (finger agnosia)

  • ไม่รู้ซ้ายขวา (allochiria)

  •  คำนวณไม่ได้ (acalculia)

  •  เขียนไม่ได้ (agraphia) 

  •  อ่านไม่ออก (alexia)

      ลักษณะของเด็กบกพร่องทางการพูดและภาษา

  •  ในวัยทารกมักเงียบผิดธรรมชาติ ร้องไห้เบา ๆ และอ่อนแรง

  •  ไม่อ้อแอ้ภายในอายุ 10 เดือน

  •  ไม่พูดภายในอายุ 2 ขวบ

  •  หลัง 3 ขวบแล้วภาษาพูดของเด็กก็ยังฟังเข้าใจยาก

  •  ออกเสียงตัวสะกดไม่ได้

  •  หลัง 5 ขวบ เด็กยังคงใช้ภาษาที่เป็นประโยคไม่สมบูรณ์ในระดับประถมศึกษา

  •  มีปัญหาในการสื่อความหมาย พูดตะกุกตะกัก

  •  ใช้ท่าทางในการสื่อความหมาย

5. เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ 

    (Children with Physical and Health Impairments)

  • เด็กที่มีอวัยวะไม่สมส่วน

  • อวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งหายไป

  • เจ็บป่วยเรื้อรังรุนแรง

  • มีปัญหาทางระบบประสาท

  • มีความลำบากในการเคลื่อนไหว

   โรคลมชัก (Epilepsy)

       เป็นลักษณะอาการที่เกิดเนื่องมาจากความผิดปกติของระบบสมองมีกระแสไฟฟ้าที่ผิดปกติ

และมากเกินปล่อยออกมาจากเซลล์สมองพร้อมกัน

   1.การชักในช่วงเวลาสั้น ๆ (Petit Mal)

    • อาการเหม่อนิ่งเป็นเวลา 5-10วินาที

    • มีการกระพริบตาหรืออาจมีเคี้ยวปาก

    • เมื่อเกิดอาการชักเด็กจะหยุดชะงักในท่าก่อนชัก

    • เด็กจะนั่งเฉย หรือเด็กอาจจะตัวสั่นเล็กน้อย

   2.การชักแบบรุนแรง (Grand Mal)

      เมื่อเกิดอาการชัก เด็กจะส่งเสียง หมดความรู้สึก ล้มลง กล้ามเนื้อเกร็ง เกิดขึ้นราว 2-5 นาที 

   จากนั้นจะหาย และนอนหลับไปชั่วครู

   3.อาการชักแบบ Partial Complex

   • มีอาการประมาณไม่เกิน 3 นาที

   • เหม่อนิ่ง 

   • เหมือนรู้สึกตัวแต่ไม่รับรู้และไม่ตอบสนองต่อคำพูด

   • หลังชักอาจจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้ และต้องการนอนพัก

  4.อาการไม่รู้สึกตัว (Focal Partial)

       เป็นอาการที่เกิดขึ้นในระยะสั้น เด็กไม่รู้สึกตัว อาจทำอะไรบางอย่างโดยที่ตัวเองไม่รู้ 

  เช่น ร้องเพลง ดึงเสื้อผ้า เดินเหม่อลอย แต่ไม่มีอาการชัก

5.ลมบ้าหมู (Grand Mal)

    เมื่อเกิดอาการชักจะทำให้หมดสติ และหมดความรู้สึกในขณะชักกล้ามเนื้อเกร็งหรือแขนขา

 กระตุก กัดฟัน กัดลิ้น 

        การปฐมพยาบาลขั้นพื้นฐาน ในกรณีเด็กมีอาการชัก

        • จับเด็กนอนตะแคงขวาบนพื้นราบที่ไม่มีของแข็ง

        • ไม่จับยึดตัวเด็กขณะชัก

        •  หาหมอนหรือสิ่งนุ่มๆรองศีรษะ

        •  ดูดน้ำลาย เสมหะ เศษอาหารออกจากปาก เพื่อให้ทางเดินหายใจโล่ง

        •  จัดเสื้อผ้าเด็กให้หลวม

        •  ห้ามนำวัตถุใดๆใส่ในปาก

        •  ทำการช่วยหายใจโดยวิธีการเป่าปากหากเด็กหยุดหายใจ

    ซี.พี. (Cerebral Palsy)

        •  การเป็นอัมพาตเนื่องจากระบบประสาทสมองพิการ หรือเป็นผลมาจากสมองที่กำลัง

           พัฒนาถูกทำลายก่อนคลอด ระหว่างคลอด หรือหลังคลอด

        •  การเคลื่อนไหว การพูด พัฒนาการล่าช้า เด็กซีพี มีความบกพร่องที่เกิดจากส่วนต่าง ๆ 

           ของสมองแตกต่างกัน

     1.กลุ่มแข็งเกร็ง (spastic)

        • spastic hemiplegia อัมพาตครึ่งซีก

        • spastic diplegia อัมพาตครึ่งท่อนบน

        • spastic paraplegiaอัมพาตครึ่งท่อนบน

        • spastic quadriplegia อัมพาตทั้งตัว

    

       2.กลุ่มที่มีการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นเอง (athetoid , ataxia)

          •  athetoid อาการขยุกขยิกช้า ๆ หรือเคลื่อนไหวเร็วๆที่เท้า แขน มือ หรือที่ใบหน้าของ 

             เด็กบางรายอาจมีคอเอียง ปากเบี้ยวร่วมด้วย

          •  ataxia มีความผิดปกติในการทรงตัวของร่างกาย กล้ามเนื้อทำงานไม่ประสานกัน

       3. กลุ่มอาการแบบผสม (Mixed) 

           กล้ามเนื้ออ่อนแรง (Muscular Distrophy)

          • เกิดจากเส้นประสาทสมองที่ควบคุมกล้ามเนื้อส่วนนั้น ๆ เสื่อมสลายตัว

          • เดินไม่ได้ นั่งไม่ได้ นอนอยู่กับที่

          • จะมีความพิการซ้อนในระยะหลัง คือ ความจำแย่ลง สติปัญญาเสื่อม

    โรคทางระบบกระดูกกล้ามเนื้อ (Orthopedic)

       ระบบกระดูกกล้ามเนื้อพิการแต่กำเนิด เช่น เท้าปุก (Club Foot) กระดูกข้อสะโพกเคลื่อน อัมพาตครึ่งท่อนเนื่องจากกระดูกไขสันหลังส่วนล่างไม่ติด (Spina Bifida)

     • ระบบกระดูกกล้ามเนื้อพิการด้วยโรคติดเชื้อ (Infection) เช่น วัณโรค กระดูกหลังโกง 

       กระดูกผุ เป็นแผลเรื้อรังมีหนอง เศษกระดูกผุ

     • กระดูกหัก ข้อเคลื่อน ข้ออักเสบ

       

     โปลิโอ (Poliomyelitis)

           •  มีอาการกล้ามเนื้อลีบเล็ก แต่ไม่มีผลกระทบต่อสติปัญญา

           •  ยืนไม่ได้ หรืออาจปรับสภาพให้ยืนเดินได้ด้วยอุปกรณ์เสริม

         

          โรคกระดูกอ่อน (Osteogenesis Imperfeta)

         

           โรคศีรษะโต (Hydrocephalus)

          โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ (Rheumatoid arthritis)

           - โรคระบบทางเดินหายใจ
           - โรคเบาหวาน (Diabetes mellitus)
           - โรคหัวใจ (Cardiac Conditions)
           - โรคมะเร็ง (Cancer)
           - เลือดไหลไม่หยุด (Hemophilia)

         แขนขาด้วนแต่กำเนิด (Limb Deficiency)

Lena Maria

Nick Vujicic

                 ลักษณะของเด็กบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ

               •  มีปัญหาเกี่ยวกับการทรงตัว

               •  ท่าเดินคล้ายกรรไกร

               •  เดินขากะเผลก หรืออึดอาดเชื่องช้า

               •  ไอเสียงแห้งบ่อย ๆ

               •  มักบ่นเจ็บหน้าอก บ่นปวดหลัง

               •  หน้าแดงง่าย มีสีเขียวจางบนแก้ม ริมฝีปากหรือปลายนิ้ว

               •  หกล้มบ่อย ๆ

               •  หิวและกระหายน้าอย่างเกินกว่าเหตุ

ความรู้ที่ได้รับและการนำไปใช้

         ได้ความรู้เกี่ยวกับเด็กพิเศษและเด็กที่มีความบกพร่องทางด้านต่างๆ และยังได้ทบทวนความรู้

เดิมจากการเรียนการสอนเด็กพิเศษที่ผ่านมา สามารถนำไปใช้ให้เกิดความจำที่แม่นยำที่ดีกว่าเดิม

การประเมิน

   - ประเมินตนเอง : ตั้งใจเรียน ตั้งใจฟังอาจารย์อธิบาย 

   - ประเมินเพื่อน   : ตั้งใจเรียน ให้ความร่วมมือในการฟังเมื่อครูสอน

   - ประเมินอาจารย์ : ตรงต่อเวลา เตรียมการสอนมาได้ครบถ้วนและดีมาก

บันทึกการเรียนครั้งที่ 2

วันพุธที่ 18 มกราคม 2560

เนื้อหาการเรียนการสอน

    ประเภทของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ  แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ

 1. กลุ่มเด็กที่มีลักษณะทางความสามารถสูง

       มีความเป็นเลิศทางสติปัญญา เรียกโดยทั่ว ๆ ไปว่า “เด็กปัญญาเลิศ”

     เด็กปัญญาเลิศ (Gifted Child)

•  เด็กที่มีความสามารถทางสติปัญญา

•  มีความถนัดเฉพาะทางสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

    ลักษณะของเด็กปัญญาเลิศ

     •  พัฒนาการทางร่างกายและจิตใจสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

     •  เรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย

     •  อยากรู้อยากเห็นอย่างจริงจัง ชอบซักถาม

     •  มีเหตุผลในการแก้ปัญหา  การใช้สามัญสำนึก

     •  จดจำได้รวดเร็วและแม่นยำ

     •  มีความรู้ ใช้คำศัพท์เกินวัย

     •  มีความคิดริเริ่ม มีวิธีการคิดและแนวคิดแปลกๆ

     •  เป็นคนตื่นตัว เฉียบแหลม ว่องไว และช่างสังเกต

     •  มีแรงจูงใจ และมีความมานะบากบั่นมีความจริงจังในการทำงาน

     •  ชอบแสวงหาสิ่งท้าทายความคิดความอ่าน

2.  กลุ่มเด็กที่มีลักษณะทางความบกพร่อง

1. เด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา
2. เด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน
3. เด็กที่บกพร่องทางการเห็น
4. เด็กที่บกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ
5.  เด็กที่บกพร่องทางการพูดและภาษา
6.  เด็กที่บกพร่องทางพฤติกรรมและอารมณ์
7.  เด็กที่บกพร่องทางการเรียนรู้
8.  เด็กออทิสติก
9.  เด็กพิการซ้อน

     1. เด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา (Children with Intellectual Disabilities)
          หมายถึง เด็กที่มีระดับสติปัญญาหรือเชาว์ปัญญาต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยเมื่อเทียบเด็กในระดับ

อายุเดียวกันมี 2 กลุ่ม คือ เด็กเรียนช้า และเด็กปัญญาอ่อน

         เด็กเรียนช้า

                - สามารถเรียนในชั้นเรียนปกติได้

                - เด็กที่มีความสามารถในการเรียนล่าช้ากว่าเด็กปกติ

                - ขาดทักษะในการเรียนรู้

                - มีความบกพร่องทางสติปัญญาเพียงเล็กน้อย

                - มีระดับสติปัญญา (IQ) ประมาณ 71-90

         สาเหตุของการเรียนช้า

        •  ภายนอก

        •  ภายใน

          1. ภายนอก

        •  เศรษฐกิจของครอบครัว

        •  การสร้างเสริมประสบการณ์ให้แก่เด็ก

        •  สภาวะทางด้านอารมณ์ของคนในครอบครัว

        •  การเข้าเรียนไม่สม่ำเสมอ

        •  วิธีการสอนไม่มีประสิทธิภาพ

           2. ภายใน

        •  พัฒนาการช้า

        •  การเจ็บป่วย

           เด็กปัญญาอ่อน

                - ระดับสติปัญญาต่ำ

                - พัฒนาการล่าช้าไม่เหมาะสมกับวัย

                - มีพฤติกรรมการปรับตนบกพร่อง

                - อาการแสดงก่อนอายุ 18

       เด็กปัญญาอ่อน  แบ่งตามระดับสติปัญญา (IQ) ได้ 4 กลุ่ม

1. เด็กปัญญาอ่อนขนาดหนักมาก IQ ต่ำกว่า 20

       - ไม่สามารถเรียนรู้ทักษะด้านต่าง ๆ ได้เลย

       - ต้องการเฉพาะการดูแลรักษาพยาบาลเท่านั้น

2. เด็กปัญญาอ่อนขนาดหนัก IQ 20-34

      ไม่สามารถเรียนได้ ต้องการเฉพาะการฝึกหัดการช่วยเหลือตัวเองในกิจวัตรประจำวันเบื้องต้น

ง่าย กลุ่มนี้เรียกโดยทั่วไปว่า C.M.R (Custodial Mental Retardation)

3. เด็กปัญญาอ่อนขนาดปานกลาง IQ 35-49

  - พอที่จะฝึกอบรมและเรียนทักษะเบื้องต้นง่าย ๆ ได้

  - สามารถฝึกอาชีพ หรือทำงานง่าย ๆ ที่ไม่ต้องใช้ความละเอียดลออได้

  - เรียกโดยทั่วไปว่า T.M.R (Trainable Mentally Retarded)

4. เด็กปัญญาอ่อนขนาดน้อย IQ 50-70

  - เรียนในระดับประถมศึกษาได้

  - สามารถฝึกอาชีพและงานง่าย ๆ ได้ เรียกโดยทั่ว ๆ ไปว่า E.M.R 

    (Educable Mentally Retarded

       ลักษณะของเด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา

    • ไม่พูด หรือพูดได้ไม่สมวัย

    •  ช่วงความสนใจสั้น วอกแวก

    •  ความคิด และอารมณ์ เปลี่ยนแปลงง่าย รอคอยไม่ได้

    •  ทำงานช้า

    •  รุนแรง ไม่มีเหตุผล

    •  อวัยวะบางส่วนมีรูปร่างผิดปกติ กล้ามเนื้อทำงานไม่ประสานกัน

    •  ช่วยตนเองได้น้อยกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

         ดาวน์ซินโดรม Down Syndrome

          สาเหตุ

        • ความผิดปกติของโครโมโซมคู่ที่ 21

        • ที่พบบ่อยคือโครโมโซมคู่ที่ 21 เกินมา 1 แท่ง (Trisomy 21)

           อาการ

        •  ศีรษะเล็กและแบน  คอสั้น

        •  หน้าแบน ดั้งจมูกแบน

        •  ตาเฉียงขึ้น ปากเล็ก

        •  ใบหูเล็กและอยู่ต่ำ รูหูส่วนนอกจะตีบกว่าปกติ

        •  เพดานปากโค้งนูน ขากรรไกรบนไม่เจริญเติบโต

        •  ช่องปากแคบ ลิ้นยื่น ฟันขึ้นช้าและไม่เป็นระเบียบ

        •  มือแบนกว้าง นิ้วมือสั้น

        •  เส้นลายมือตัดขวาง นิ้วก้อยโค้งงอ

        •  ช่องระหว่างนิ้วเท้าที่ 1 และ 2 กว้าง

        •  มีความผิดปกติในระบบต่างๆ ของร่างกาย

        •  บกพร่องทางสติปัญญาระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง

        •  อารมณ์ดีเลี้ยงง่าย ร่าเริง เป็นมิตร

        •  มีปัญหาในการใช้ภาษาและการพูด

        •  อวัยวะเพศมักเจริญเติบโตไม่เต็มที่ทั้งในชายและหญิง

          การตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดกลุ่มอาการดาวน์

         •  การเจาะเลือดของมารดาในระหว่างที่ตั้งครรภ์

         •  อัลตราซาวด์  

         •  การตัดชิ้นเนื้อรก

         •  การเจาะน้ำคร่ำ

         2. เด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน (Children with Hearing Impaired )

          หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่อง หรือสูญเสียการได้ยินเป็นเหตุให้การรับฟังเสียงต่าง ๆ 

ได้ไม่ชัดเจนมี 2 ประเภท คือ เด็กหูตึง และ เด็กหูหนวก

         เด็กหูตึง

            หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยิน แต่สามารถรับข้อมูลได้ โดยใช้เครื่องช่วยฟัง จำแนก

กลุ่มย่อยได้ 4 กลุ่ม

         1. เด็กหูตึงระดับน้อย ได้ยินตั้งแต่ 26-40 dB
             เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังเสียงเบา ๆ เช่น เสียงกระซิบ หรือเสียงจากที่ไกล ๆ

         2. เด็กหูตึงระดับปานกลาง ได้ยินตั้งแต่ 41-55 dB
              - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังเสียงพูดคุยที่ดังในระดับปกติในระยะห่าง 3-5 ฟุต 

                และไม่เห็นหน้าผู้พูด
              - จะไม่ได้ยิน ได้ยินไม่ชัด จับใจความไม่ได้
              - มีปัญหาในการพูดเล็กน้อย เช่น พูดไม่ชัด ออกเสียงเพี้ยน พูดเสียงเบา หรือเสียงผิดปกติ

         3. เด็กหูตึงระดับมาก ได้ยินตั้งแต่ 56-70 dB 

              - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังและเข้าใจคำพูด
              - เมื่อพูดคุยกันด้วยเสียงดังเต็มที่ก็ยังไม่ได้ยิน
              - มีปัญหาในการรับฟังเสียงหลายเสียงพร้อมกัน
              - มีพัฒนาการทางภาษาและการพูดช้ากว่าปกติ
              - พูดไม่ชัด เสียงเพี้ยน บางคนไม่พูด

          4. เด็กหูตึงระดับรุนแรง ได้ยินตั้งแต่ 71-90 dB
              - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังเสียงและการเข้าใจคำพูดอย่างมาก
              - ได้ยินเฉพาะเสียงที่ดังใกล้หูในระยะ 1 ฟุต
              - การพูดคุยด้วยต้องตะโกนหรือใช้เครื่องขยายเสียง
              - เด็กจะมีปัญหาในการแยกเสียง
              - เด็กมักพูดไม่ชัดและมีเสียงผิดปกติ บางคนไม่พูด

         เด็กหูหนวก
                 - เด็กที่สูญเสียการได้ยินมากถึงขนาดที่ทำให้หมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยิน
                 - เครื่องช่วยฟังไม่สามารถช่วยได้
                 - ไม่สามารถเข้าใจหรือใช้ภาษาพูดได้
                 - ระดับการได้ยินตั้งแต่ 91 dB ขึ้นไป

         ลักษณะของเด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน

        •  ไม่ตอบสนองเสียงพูด เสียงดนตรี มักตะแคงหูฟัง

        •  ไม่พูด มักแสดงท่าทาง

        •   พูดไม่ถูกหลักไวยากรณ์

        •   พูดด้วยเสียงแปลก มักเปล่งเสียงสูง

        •   พูดด้วยเสียงต่ำหรือด้วยเสียงที่ดังเกินความจำเป็น

        •   เวลาฟังมักจะมองปากของผู้พูด หรือจ้องหน้าผู้พูด

        •   รู้สึกไวต่อการสั่นสะเทือน และการเคลื่อนไหวรอบตัว

        •   มักทำหน้าที่เด๋อเมื่อมีการพูดด้วย

      3. เด็กที่บกพร่องทางการเห็น (Children with Visual Impairments) 

            - เด็กที่มองไม่เห็นหรือพอเห็นแสง เห็นเลือนราง

            - มีความบกพร่องทางสายตาทั้งสองข้าง

            - สามารถเห็นได้ไม่ถึง 1/10 ของคนสายตาปกติ

            - มีลานสายตากว้างไม่เกิน 30 องศา

                จำแนกได้เป็น 2 ประเภท คือ เด็กตาบอด และ เด็กตาบอดไม่สนิท

          เด็กตาบอด
            - เด็กที่ไม่สามารถมองเห็นได้เลย หรือมองเห็นบ้าง
            - ต้องใช้ประสาทสัมผัสอื่นในการเรียนรู้
            - มีสายตาข้างดีมองเห็นได้ในระยะ 6/60 , 20/200 ลงมาจนถึงบอดสนิท
            - มีลานสายตาโดยเฉลี่ยอย่างสูงสุดแคบกว่า 5 องศา

          เด็กตาบอดไม่สนิท
            - เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตา
            - สามารถมองเห็นบ้างแต่ไม่เท่ากับเด็กปกติ
            - เมื่อทดสอบสายตาข้างดีจะอยู่ในระดับ 6/18, 20/60, 6/60, 20/200 หรือน้อยกว่านั้น
            - มีลานสายตาโดยเฉลี่ยอย่างสูงสุดกว้างไม่เกิน 30 องศา

           ลักษณะของเด็กบกพร่องทางการเห็น

         •  เดินงุ่มง่าม ชนและสะดุดวัตถุ

         •  มองเห็นสีผิดไปจากปกติ

         •  มักบ่นว่าปวดศีรษะ คลื่นไส้ ตาลาย คันตา

         •  ก้มศีรษะชิดกับงาน หรือของเล่นที่วางอยู่ตรงหน้า

         •  เพ่งตา หรี่ตา หรือปิดตาข้างหนึ่ง เมื่อใช้สายตา

         •  ตาและมือไม่สัมพันธ์กัน

         •  มีความลำบากในการจำ และแยกแยะสิ่งที่เป็นรูปร่างทางเรขาคณิต

ความรู้ที่ได้รับและการนำไปใช้

         ได้ความรู้เกี่ยวกับเด็กพิเศษและเด็กที่มีความบกพร่องทางด้านต่างๆ และยังได้ทบทวนความรู้
เดิมจากการเรียนการสอนเด็กพิเศษที่ผ่านมา สามารถนำไปใช้ให้เกิดความจำที่แม่นยำที่ดีกว่าเดิม

การประเมิน

   - ประเมินตนเอง : ตั้งใจเรียน ตั้งใจฟังอาจารย์อธิบาย 

   - ประเมินเพื่อน   : ตั้งใจเรียน ให้ความร่วมมือในการฟังเมื่อครูสอน

   - ประเมินอาจารย์ : ตรงต่อเวลา เตรียมการสอนมาได้ครบถ้วนและดีมาก